Rezultati mnogobrojnih naučnih istraživanja pokazali su da se đubriva hemijskog porekla zbog sadržaj toksičnih materija mogu dovesti u vezu sa neželjenim efektima koje ispoljavaju na zdravlje ljudi, reprodukciju, probleme sa krvlju i jetrom kao i na pojavu hiperaktivnosti dece. Takođe, ne sme se zanemariti negativan uticaj koji prekomerna upotreba ovih đubriva ima na životnu sredinu.
To je razlog zbog koga su naučnici svoju pažnju usmerili prema prirodnim alternativama, biofertilizatorima. Osnovu biofertilizatora čine bakterije koje direktnim ili indirektnim delovanjem pozitivno utiču na rast biljke i porast useva, a vrlo se jednostavno nanose na površinu biljke, semena ili zemlje. Reč je o bakterijskim vrstama koje pozitivno deluju na rast biljaka kroz sposobnost: fiksacije atmosferskog azota, pretvaranje jedinjenja fosfora u oblike lako pristupačne za biljku, razlažu organsku materiju, izlučuju supstance antibiotskog i fungistatičkog delovanja i poseduju sposobnost produkcije hormona i drugih supstanci koji su neophodne za rast i razviće biljaka (tzv. PGP Plant Growth Promoting bakterije). Hormoni koje produkuju bakterije (auksini, citokinini, giberelini) su potpuno prirodni analozi biljnim hormonima.
Biofertilizatori su organskog porekla i unapređuju primarnu poljoprivrednu proizvodnju popravljajanjem fizičkih svojstava zemljišta na kome se koriste, njegovu plodnost i produktivnost. Činjenica da se njihovom upotrebom smanjuje količina hemikalija u poljoprivrednoj proizvodnji čini biofertilizaciju eko frendli procesom.
